YƏHUDİLƏRİN İKİNCİ FƏSADI?! - İsrail dövləti necə meydana çıxıb? - TƏHLİL

 
Yəhudi iddaları nə dərəcədə ədalətli və nə dərəcədə yəhudilərə xasdır?
 
Türkiyə ilə ABŞ və Avropa arasında ziddiyyətlərin kəskinləşdiyi bir dövrdə İsrail məsələsinin aktuallaşması əslində, İŞİD, PKK, FƏTÖ və s. kimi proyektlər nəticə vermədikdən sonra, “İsrail dövləti ideyası”, o cümlədən Qüds məsələsi bu dövlətlərin əlində Türkiyəyə və İslam dünyasına qarşı bir “kozr” kimi istifadə edilir...
 

Bu günlərdə ABŞ-ın indiki prezidenti Donald Tramp Qüdsü İsrailin paytaxtı kimi tanıması ilə, faktiki olaraq, yeni dünya müharəbəsinin başlanması üçün bəhanə yaratmışdır. Hansı ki, bu, birinci dünya müharibəsinin başlanmasına səbəb olan və Avstriya vəliəhdi Ferdinandın qətlindən daha ciddi bir bəhanədir.
 

Yəhudlərin oğlan uşaqlarının öldürülməsi və onların İslamaqədərki bütpərəstlik dövründə öz oğlan uşaqlarını Molox adında bütə qurban kəsmələri yəhudilərdə ana xətti ilə müəyyən olunan bir kimlik meydana çıxarmışdır ki, bu da faktiki olaraq yəhudilərin madərşahlıq dövrünə xas həyat tərzi yaşamalarına səbəb olmuşdur. Yəhudiliyin əlaməti Talmud əsasında yaranmış yəhudi hüququ olan Qalax əsasında müəyyənləşdirilir. Qalaxa görə, “yəhudi o adamdır ki, anası yəhudidir ya da yəhudi qaydalarına görə yəhudi adlanıb”. Bu təyin, göründüyü kimi, qeyri-elmi olmaqla yanaşı, həm də orjinal bir qaydadır. Buradan da nəslin ata xətti ilə ötürülməsi əvəzinə, yəhudilikdə ana xətti ilə ötürülmə qəbul edilib. Nəticədə aydın olur ki, qəbilə quruluşu üçün zəruri olan ikinci şərt - qan əlaqəsi də yəhudlikdə olmamışdır.
 

Madərşahlığın üç əsas əlamətini aşkar etmək olar. Birincisi, yığıcılıq. İkincisi, evə bağlılıq(intensivlik). Üçüncüsü, ana xətti ilə kimliyin müəyyən olunması. Kapitalistin beşiyi başında durmuş Mediçinin əsasını qoyduğu və yığıcılığın ən yüksək inkişaf etmiş formasının - bankların yəhudilər tərəfindən yaradılması və yəhudilər üçün yığıcılığın xarkter olması, bu insanlarda madərşahlıq şüurunun hakim olduğunu bir daha sübut edir. Yəhudilərin evə böyük önəm verməsi hətta dini günlərdə evlərinə qapanıb çölə çıxmamaları və heç kəsi qonaq qəbul etməmələri də madərşahlığa xas evə bağlılığın təzhürlərindədir. Ana xətti ilə kimliyin müəyyən olunması, ən müxtəlif millətlərdən olan kişilərin yəhudi qadınlarından olan bütün uşaqlarının yəhudi kimi tanınmasına səbəb olub. Bu da yəhudi ekolunun formalaşmasında fərqli qan əlaqələrinin olduğunu sübut edir.
 
Yəhudilərin uzun illər başqa xalqların əsarətində qalması və etnogezindəki bu xüsusiyyətlər onların özləri haqqındakı yanlış dünya görüşlərini və bütün insanlığa qarşı əsassız iddialarını stimullaşdırmışdır. Bura aşağıdakılar aiddir:
 

1. Yəhudilər Allah-təala tərəfindən seçilmiş xalqdır. Bu, o deməkdir ki, yəhudilər bütün xalqlardan üstündür və üstün olmalıdır. Yəhudilər bu iddianı Tövrata əsaslanmaqla irəli sürürlər. Bununla bağlı Spinozanın fikirləri kifayət etdiyindən, bunun yanlış olduğunu əlavə sübut etməyə ehtiyac yoxdur.
 

2. Yəhudilər bütün dünyanı idarə etməli, başqa xalqlar onlara tabe olmalıdır. Buradan yəhudilərin gizli dünya dövləti yaratmaq ideyası meydana çıxmışdır. Dünya dövləti ideyası ilə bağlı yazılmış bütün kitablarda məşhur yəhudi familiyaları qırmızı xətlə keçir. Buna paralel, yəhudilər həm də aşkar şəkildə lobbi fəaliyyəti ilə diasporları olan ölkələri idarə etməyi bacarırlar. Bunun bariz nümunəsi ABŞ-ın xarici siyasətinin yəhudi lobbiləri tərəfindən idarə olunmasıdır.
 

3. Yəhudilərin indi tutduqları topraqlar onların tarixi topraqlarıdır. Yəhudilər bu topraqların 4 min il bundan əvvəl onlara aid olmasını iddia edərək, indiki İsrail ərazisinə qayıtmışlar. Elə bu cür yanaşdıqda, həmin tarixdən əvvəl bu topraqlar yəhudilərə məxsus olmayıb, əksinə sonradan o topraqlara qayıtmış indiki xaqlara məxsus olub.
 

Yəhudilərin əsassız iddiaları tarixin gedişində həm başqa xaqlar ücün, həm də onların özləri üçün çox ağır nəticələr verib.
 

Quranda yəhudilər peyğəmbər öldürən xalq kimi,Tövratda Allahın cəzalandırdığı nankor xalq kimi tanıdılır. Tövratda yəhudilərin hansı xalqları yer üzündən silməsi ilə bağlı olduqca geniş bilgilər vardır. Buna paralel, yəhudlər həm də öz iddialarının qurbanı olmuşdur. Misir əsarətindən xilas olub, başqa xalqlara qan udduran yəhudilər az keçməmiş Babilistan tərəfindən məğlub edilmiş və bir neçə əsr babil əsarətində qalmışlar. Bundan azad olduqdan bir müddət sonra Roma əsarətinə düşən yəhudilər uzun müddət Romanın əsarətindən əziyyət çəkmişlər.
 

Yeni era da yəhudilər üçün problemsiz ötüşməmişdir. Orta əsrlərdə İspaniyada kralın əmri ilə yəhudilərin məhv edilməsinin qarşısını Türk sultanı almış və hər bir yəhudinin azad edilməsinə bir qızıl pul verərək, onları satın alıb Türkiyəyə gətirmişdir. Bununla da yəhudilərin bir genosiddən canları qurtarmışdır. Eyni hadisə keçən əsrin 40 illərində Hitler tərəfindən həyata keçirilmiş və Avropda yaşayan 5 milyon yəhudi məhv edilmişdir. Sovet Rusiyası Avropdan Rusiyaya qaçan yəhudiləri xilas etmək üçün Uzaq Şərqdə onlara Beribecan muxtar vilayəti yaratmış və onları almanların qəzəbindən xilas etmək üçün Avropadan çox-çox uzaqlara yerləşdirmişdir.
 

Amma yəhudilərin həm Tövratdan üz döndərməsi, həm də etnogezdən qaynaqlanan hərislik yenidən onların diqqətini birinci dəfə fəsad törətdikləri topraqlara yönəltmişdir. Bununla da sionizm dini-siyasi cərəyanı meydan çıxmışdır. Necə ki Tövrat nazil olandan sonra yəhudilər dinlə siyasəti birləşdirib yerli xalqları məhv etmişlər, yeni dövrdə də sionizm dini siyasi cərəyan halına salınmışdır. Bu iddia müsəviliyin yəhudilərdən başqa xaqlara yayılmasının qarşısını almışdır. Bu gün dünyada hamı öz dininin yayılmasının qayğısına qaldığı halda, yəhudilər, əksinə, öz dinlərinin yayılmaması üçün səy edirlər.
 

İsrail dövlətinin yaradılması öncə Tövrata, sonra da beynəlxalq hüquqa zidd bir şəkildə həyata keçirilmişdir. Yəhudi dövləti ideyası öz müqəddəratını təyinetmə hüququ əsasında yox, xaricdə diaspor fəaliyyətinin nəticəsində yaranmışdır. Buna görə də İsrailin yaranmasını təmin edən ideya Fransız inqilabı ilə əlaqələndirilir. Məhz 1789-cu ildə Fransız milli assambleyasında Klermon Tonnar yəhudilərə yerli xaqla eyni hüquqlarin verilməsi təkifi ilə çıxış etmişdir. Bu da həmin vaxta kimi qettolarda yaşayan yəhudilərin yaşadıqları ölkələrin əhalisi ilə iç-içə yaşamağa imkan vermişdir. Sionistlər bunu Tövratın “Çıxış” kitabında yəhudilərin Misirdən çıxışına oxşadaraq, “Qettodan çıxış” adlandırmışlar.
 

XIX əsrin başlanğıcında bütün dünyada cəmi 2,5 milyon yəhudi yaşayırdı. Onların 90 faizi Avropada məskunlaşmışdır. Təkcə bu fakt göstərir ki, İsrail heç vaxt yəhudilər üçün “ana vətən” olmayıb. Yəhudilərin diaspor həyatı yerli xaqlarda onlara qarşı inamsızlıq və sosial protest meydana çıxarmışdır ki, bu da “antisemitizm” adı almışdır. Antisemitizm yəhudilərin hüquqlarının məhdudlaşdırılmasından tutmuş, onların fiziki məhv edilməsinədək, ən müxtəlif çalarlar əldə etmişdir. Bunun nəticəsində yəhudilərin zorən və könüllü assimliyasiyası başlamışdır ki, yəhudilər arasında antisemitizm və assimliyasiya siyasətinə müqavimət kimi sionizm dini-siyasi cərəyanı doğmuşdur. Bu hərakatın əsası 1897-ci ildə Teodor Herclem tərəfindən qoyulmuşdur.
 

Sionizm Sion ideyasının dini-siyasi ideologiyaya çevrilməsi kimi meydana çıxıb. Sion ideyası yəhudilərin babil əsarəti vaxtı müqəddəs Sion dağının xilaskar olması ilə bağlı yaratdıqları miflərindən əldə edilmişdir. Buradan da sionizmi yəhudilərin xilas edilməsinin dini-siyasi cərəyanı kimi təyin etmək olar. Amma sonrakı dövrlərdə sionizm yəhudilərin xilas edilməsi ideyasından yəhudilərin dünya ağalığını təmin etmək ideyasına transformasiya edilmişdir. Sionizmin şüarı “gələcək illərdə Yerusəlimdə (Qüdsdə)” kimi təyin edilmiş və o vaxtdan yəhudilərin butün dini ritulallarında Yerusəlimə qayıtmaq qırmızı xətt kimi icra edilməyə başlanmışdır. Hətta yəhudilər “Şmone Esre” (Dinlə, İsral) dedikdə üzlərini şərqə tərəf çevirməyə başlamışlar. Halbuki, bu Yaqub peyğəmbərə müraciətdən ibarət olmuşdur. Yəhudilər Yaqubun adının İsrailə çevrilməsindən İsrailə müraciətin İsrail dövlətinə və yəhudi xalqına aid olmasına inanmağa başlamışlar.
 

XVIII-XIX yüzilliklərdə yəhudilərin öz tarixi vətənlərinə qaytarılması ideyası meydana çıxmışdır. Bu fakt - yəhudilərin öz vətənlərinə zorla qaytarılmasının avropalılar tərəfindən meydana atılması yəhudilərin İsrailə toplanmasının bu xalqın hürr iradəsinin məhsulu olmadığını bir daha əyani sübut edir. Hətta Napaleon yəhudələrə Asiya və Afrika yürüşündə ona qoşulmaqları müqabilində onlara Yerusəlimə qayıtmaq vədi vermişdir. Rus dekabristi polkovnik Pestel isə Orta Asiyada yəhudi dövləti yaradıb, bütün yəhudiləri ora yığmaq ideyasını öz proqramına salmışdır. Yəhudi mənşəli amerikan hüquqşünas Manuyil Noy isə Buffola ətrafında Qrand-Aylenddə Ararat adında yəhudi ştatının yaradılmasını təklif etmişdir.
 

Yəhudilərin Fələstinə qaytarılması ideyası yəhudilərə qayğıdan yox, Türklərə (Osmanlı İmperiyasına) düşmənçilikdən meydana çıxmışdır. 1840-cı ildən yəhudilərin fələstinə qayıtması ilə bağlı ideyalar meydana çıxmışdır. XIX əsrdə fələstində yəhudi dövləti yaratmaq avropalıların Osmanlı imperiyasına qarşı apardığı siyasətin tərkib hissəsi olmuşdur, hansı ki, Osmanlıların zəiflədilməsinə xidmət etməliydi. 1839-cu ildə Amerikada bir jurnalda Suriya və Fələstin ərazisində yəhudi dövləti yaratmaq ideyası ortalığa atılmışdır. Bu ideyanı o dövrün ingilis baş naziri Palmerston müdafiə etmişdir. Bütün bunlar göstərir ki, yəhudi dövləti ideyası avropalıların Türkiyəyə qarşı siyasətində bir istiqamət kimi və yəhudilərin yerli xaqlara yaratdığı problemlərdən azad olmaq məqsədi ilə meydana çıxmış, yəhudi xalqı isə bu ideyanın nə müəllifi, nə də dəstəkçisi olmuşdur. Əksinə, yəhudilərin böyük əksəriyyəti zorla İsrailə köçürülmüşlər.
 

Əgər yəhudilər yəhudi dövlətinin yaranmasını istəməmişlər və dinləri bunu onlara qadağan edirsə, onda belə bir sual meydana çıxır: İsrail dövlətinin yaradılması kimə və nəyə lazım olmuşdur? Sionist hərakatının aktivistlərindən biri “Sionizmin tarixi” kitabinin müəllifi Valter Laker yazır: “Əgər İngiltərə, qədim çar Kir (İran şahı) kimi, yəhudilərin Fələstinə qaytarılması təşəbbüsünü əlinə alarsa, onda yəhudilərin çoxu ora köçə bilər və proekt həyata keçirilər. Şübhəsiz, burada o fakt rol oynamışdır ki, yəhudi dövləti Türkiyə və Misir arasında bufer rolu oynayacaq və Böyük Britaniyanın Levanta, Şərqi Aralıq dənizi hövzəsinə təsirini gücləndirəcək”.
 

İngiltərənin siyasi, hərbi və iqtisadi maraqlarını gizlətmək üçün bu ideya İngiltərənın Bibliyadan irəli gələn müqəddəs dini vəzifəsi kimi təbliğ edilmişdir. Halbuki, yəhudilər xristian peyğəmbərini öldürdüklərinə görə, heç bir xristian dövləti üçün bu xalqa hansısa xeyirxahlıq öhdəliyi ola bilməzdi.
 

Sionizm hərakatının yaradılması isə, Avropanın hərbi, siyasi və iqtisadi maraqlarına xidmət edən bu ideyanı “yəhudi malı” olmasına xidmət etmişdir. Beləliklə, Fələstinə qayıtmaq zahirən yəhudi məsələsi, batinən Avropa və ABŞ məsəsələsi olmuşdur, hansı ki, Türkiyə və bütün islam dünyasına qarşı bir silah kimi istifadə edilmiş və edilməkdədir. Yəhudilərin zorla İsrailə köçmələri üçün istər ərəb ölklərində, istərsə də Avropada bu xalqın nümayəndələrinə qarşı zorakılıqlar təşkil edilmiş, nəticədə ərəb ölkələrindən və Avropdan öz hürr iradələri olmadan milyonlarla yəhudi Fələstinə, Fələstindən isə 6 milyon ərəb onun sərhədlərindən kənara köçürülmüşdü. Nəticədə bu bölgədə demoqrafik proseslər yəhudilərin xeyrinə həll edilmişdir. Halbuki, köçmələrə qədər Fələstində hər yüz ərəbə bir yəhudi belə düşmürdü.
 

ABŞ və Avropanın maraqlarına xidmət edən İsrail dövləti ideyası medalın o biri üzündə yəhudi-ərəb (müsəlman) düşmənçiliyini körükləmişdir və bu gün də Yaxın Şərq münaqişəsi bu bölgədə marağı olan başqa dövlətlərin siyasətinə xdmət etməkdədir.
 

Bu gün Türkiyə ilə ABŞ və Avropa arasında ziddiyyətlərin kəskinləşdiyi bir dövrdə İsrail məsələsinin aktuallaşması əslində, İŞİD, PKK, FƏTÖ və s. kimi proyektlər nəticə vermədikdən sonra, “İsrail dövləti ideyasının”, o cümlədən Qüds məsələsinin bu dövlətlərin əlində Türkiyəyə və İslam dünyasına qarşı bir “kozr” kimi istifadə edildiyini İsrail məsələsinin tarixi bir daha təsdiq edir.

Bu günlərdə ABŞ-ın indiki prezidenti Donald Tramp Qüdsü İsrailin paytaxtı kimi tanıması ilə, faktiki olaraq, yeni dünya müharəbəsinin başlanması üçün bəhanə yaratmışdır. Hansı ki, bu, birinci dünya müharibəsinin başlanmasına səbəb olan və Avstriya vəliəhdi Ferdinandın qətlindən daha ciddi bir bəhanədir.
 

Bu qərar hər şeydən əvvəl fundamental insan hüquq və azadlıqlarına ziddir. Belə ki, BMT-nin, eləcə də dünyanın əksər sivil dövlətlərinin konstitusiyalarında ifadə edilmiş bir milyard yarımdan artıq müsəlmanın vicdan azadlığına qəsddir. Ona görə ki, Qüds müsəlmanların ilk qibləsi və Kəbəyə bərabər müsəlmanlar üçün çox əhəmiyyəti olan bir yerdir və müsəlman inancı ilə sıx bağlıdır. Qüdsün İsrailin paytaxtı elan edilməsi ilə Kəbənin işğalı hər bir müsəlman üçün eyni dəyərli hadisədir. Bu qərar həm də BMT-nin Qüdslə bağlı qəbul etdiyi qətnaməyə, yəni beynəlxalq hüquq normalarına ziddir. ABŞ-la İsrail arasındakı əlaqələrin ərəblərin mənafelərinə yönəlməsi də beynəlxalq hüququn imperativ normalarına ziddir. Bu normalara görə, iki dövlət arasındakı əlaqələr üçüncü dövlətin əleyhinə yönələ bilməz.
 

Bu qərar həm də siyasi cəhətdən yanlış və təhlükəli bir qərardır. Bu qərar müsəlman dünyası ilə İsraili və ABŞ-ı üz-üzə qoyur, o cümlədən Yaxın Şərq münaqişəsinin nəinki dinc yolla həllinin perspektivini heçə endirir, həm də bu münaqişənin coğrafi sərhədlərini genişləndirir və fundamentalistlərə olduqca əlverişli əlavə bəhanə verir.
 

Bu qərar iqtisadi cəhətdən də mənfi nəticələrə gətirib çıxara bilər. Belə ki, bundan sonra islam dövlətlərinin ABŞ-la iqtisadi əlaqələri əvvəlkilər kimi rəvan olmaya bilər.
 

Trampın məlum qərarı həm də tarix baxımdan ədalətsiz qərardır.
 

Yəhudi və İsrail mövzusu çağdaş dünya siyasətinin qadağan olunmuş mövzusuna çevrilmiş və insanlar bu barədə danışmaqdan çəkinirlər. Davosda Ərdoğanla Peres arasında dialoqu dəyərləndirən İsveç nümayəndəsi “Hamı Ərdoğan kimi düşünür, amma o, bunu acı deyir” - deməsi də beynəlxalq münasibətlərdə əslində insanların susmasının razılıq əlaməti yox, ehtiyatlılıq əlaməti olduğu aydın olur. Bunun əsas səbəbi yəhudilər və İsrail haqqında deyilən istənilən fikrə antisemitizm (yəhudi düşmənçiliyi) damğası vurulması ilə bağlıdır. Baxmayaraq ki, yəhudilər son iki yüz ildə dünya siyasətinin müəyyən olunmasında həlledici söz sahibi və bəzi hallarda isə bu siyasətin hədəfinə çevrilmişlər, adamlarda bu xalq və bu dövlət haqqında, eləcə də Yaxın Şərq münaqişəsi adlanan İsrail-Fələstin münaqişəsi haqqında çox az məlumatlar vardır. Bunun başlıca səbəbi həqiqətin yəhudilərin və yəhudiləri müdafiə edən güclərin xeyrinə olmaması ilə bağlıdır.
 

Yəhudilər kimdir, İsrail dövləti necə meydana çıxıb və yəhudi iddaları nə dərəcədə ədalətli və nə dərəcədə yəhudilərə xasdır? Bu sualların cavabını vermədən Trampın qərarının arxasında duran əsas siyasi niyyəti anlamaq mümkün deyildir.
 

Bizim xalqın cühud, xristianların gusus, özlərinin yəhudi adlandırdığı, dünyanın hər tərəfinə səpələnmiş, yalnız son yüz ildə az bir hissəsi indiki İsrail ərazisinə toplanan bu xalq haradan və necə meydana çıxıb? Müasir yəhudilər özlərini yəhudum, idiş dilində - uidin adlandırırlar. Qədimdə İakov (Yaqub) İsrailin oğulları, ulu baba İakov İsrailin nəsli adlandırılmışdır. Əslində, yəhudi termini milli-dini birliyi ifadə edir. Buna görə də, yəhudi məsələsi həm dini, həm də etnoqrafik məsələdir.
 
 
 Qeyd etmək lazımdır ki, İsrail dövləti, yəhudi xalqi və müasir İsrail hökümətinin apardığı siyasətlə bağlı ən kəskin fikirlər də məhz yəhudilərə aiddir. Orta əsrin dahi mütəfəkkiri kimi tanınan yəhudi mənşəli Spinoza ilk dəfə açıq şəkildə “yəhudilərin seçilmiş xalq doktrinasının” uydurma, dini ədalətə və insan ağlına zidd bir müddəa olduğunu sübut etmişdir. Ortodoks yəhudilər isə İsrail dövlətinin nəinki yaradılmasını dəstəkləməmişlər, hətta İsrail dövlətinin yaradılmasının əleyhinə olan qüvvələrlə açıq-aşkar müttəfiq olmuşlar. Bu gün də Trampın qərarına etiraz edən və onu tənqid edən ilk insanların sırasında yenə də ortodoks yəhudilər dayanmaqdadır. Buradan sual meydana çıxır: nə üçün ortodoks yəhudilər İsrail dövlətinin yaradılmasının əleyhinədirlər? Bu sualın cavablarını yəhudi xalqının etnogenezindən və yəhudilərin müqəddəs kitabi Tövratdan, yəni iudaizm dinindən tapmaq olar.
 

Bu gün “İsrail” kimi tanıdığımız dövlət və bu dövlətdə yaşayan israillilər Tövratdan əvvəl “Yaquboğulları” adlanan tayfa quruluşuna keçməmiş, oturaq xalqlar arasında köçəri həyat yaşayan kiçik bir toplum olmuşdur. Tövratdan görünür ki, yəhudi ailələri (bu ailələr ailə başcısının adı ilə oğullar adlanır. Yəhudilərin əcdadları da Yaquboğulları olmuşdur) çöldə köçəri həyat tərzi yaşamış, müəyyən vaxtlarda ticarət məqsədi ilə bu ərazilərin oturaq xalqlarının saldığı şəhərlərin qala divarları yaxınlığında çadırlarını qurub, bir neçə gün həmin şəhərdə ticarət etdikdən sonra yenidən çölə qayıtmışlar. Tövratda yəhudilərin o dövrdə hər hansı bir şəhərin və ya kəndin olması ilə bağlı heç bir bilgi yoxdur. Əksinə, Yaquboğullarının yaşadığı ərazilərdə başqa xalqlar məskunlaşmış və aborigen xalqlar kimi nəhəng mədəniyyətlər yaratmışlar.
 

Yusuf peyğəmbərin Misirə getməsi və orada əziz olmasından sonra Yaquboğulları kiçik bir ailə şəklində Misirə köçmüş, orada onlara ayrıca şəhər ayrılmış və yəhudilər Misirdə oturaq həyat tərzinə keçmişlər. 300 il ərzində Yaquboğulları Misirdə sürətlə artıb çoxalmış və Misir xalqına alternativ xalq halına düşmüşdür. Yusuf peyğəmbərin vaxtında imtiyazlara malik Yaquboğulları sonrakı Fironların vaxtında öz imtiyazlarını itirməyə başlamışlar. Yusifin ölümündən 300 il sonra Misirdə hakimiyyətə gələn Firon yəhudilərin təhlükəli saya çatdığını görüb, onların artımının qarşısını almaq üçün müəyyən tədbirlər həyata keçirməyə başlamışdır(çox maraqlıdır ki, müasir dövrdə ailə planlaması ilə BMT-nin qərarı da məhz Misir də keçirilən konfransda meydana çıxmışdır). Əvvəlcə yəhudi kişiləri oduqca ağır şəhərsalma və piramidatikmə işlərinə cəlb edilmişdir. Bu tədbir yəhudilərin artımının qarşısını almağa yetərli olmamışdır. Sonra yeni doğulan oğlan uşaqlarının gizlin bir formada öldürülməsi qərarına gəlinmiş, amma bunu həyata keçirmək mümkün olmamışdır(ailə planlamasında da iki metod tətbiq edilir. Birincisi, nəsilvermənin qarşısını almaq üçün abortlar. İkincisi, eynicinsli ailələrin yaradılmasının stimullaşdırılması). Musa peyğəmbər doğulan dövrdə açıq şəkildə yəhudilərin oğlan uşaqlarının kütləvi şəkildə öldürülməsi ilə demokrafik tarazlığı bərpa etməyə cəhd edilmişdir (yəhudi oğlan uşqlarının Firon və İsa peyğəmbərin vaxtında çar Herod tərəfindən öldürülməsi yəhudilərin öz oğlan uşaqlarını bütə qurban vermələrinin cəzasi kimi təsəvvürə gəlir). Bütün bu tədbirlər yəhudi xalqi üçün böyük məhrumiyyətlər yaratmış, onlara zülm edilmiş və Allah yəhudilərin ərşə çıxan nalələrini eşidib, Musa peyğəmbəri seçərək, onları Misir köləliyindən azad etmək üçün Fironun yanına göndərmişdir. 300 illik məşəqqətli həyat yəhudilərdə yarımçıqlıq kompleksi yaratmış və buna kompensasiya kimi onlarda başqa xaqlara qarşı onlara edilən zülmə uyğun zülm etmək psixolojisi və köləlik kompleksindən kompensasiya kimi ağalıq iddiaları meydana çıxarmışdır.
 

Bir ailə şəklində Misirə köçmüş yəhudilər oradan böyük bir xalq kimi çıxmışlar. Tövratdan görünür ki, Allah yəhudilərə çox bərəkətli boş ərazilərdə məskunlaşmağı əmr etmiş, amma yəhudilər bununla razılaşmamış və başqa xalqların ərazilərini işğal və ilhaq etmək siyasəti aparmışlar. Tövratın “Çıxış” kitabında İsraillilərin işğal və ilhaq etdiyi topraqlara Xanan, Amorrey, Xett, Ferezey, Eveev və İevuseylər kimi dövlətlər, çarlıqlar və xalqlar aiddir. Düzdür, Tövratda guya Allahın yəhudilərə bu topraqları işğal etmələrini əmr etdiyi yazılır, amma bu əlavələr Misir əsarətindən xilas etdiyi bir xalqın başqa xalqları əsarətə salmasının Allahın əmr etməsi ilahi ədalətə və Tövratın nazilolma səbəblərinə zidd olduğunun təhrif olduğunu və yəhudilərin özlərinə haqq qazandırmaq üçün uydurduqlarını sübut edir. Hətta Tövratdan görünür ki, Musa peyğəmbər yəhudilərin topraq işğal etmək niyyəti ilə başqa xalqlara qarşı apardığı qanlı müharibələrdən bezir və bundan imtina edir. Amma, guya, Allah ona nazil olub, Musa peyğəmbəri cəzalandırmaqla qorxudur və ondan qanlı işgal siyasətini davam etdirməyi tələb edir. İsrailin müasir dövrdə işğal siyasətinin kökləri də Tövratın təhrif edilmiş əmrlərinə söykənir.
 

Qurani-Kərimdə yəhudilərin iki dəfə yer üzündə fəsad çıxaracaqları ilə bağlı ayə bəyan edilmişdir. Yəhudilərin Musa peyğəmbərin vaxtından özlərinə topraq tutmaq üçün başqa xalqları məhv etməsi onların birinci fəsadı kimi dəyərləndirilə bilər. İkinci fəsadları isə güman ki, müasir dövrdə İsrail dövlətinin apadığı siyasətlə bağlıdır ki, faktiki olaraq bütün dünyanı yeni dünya müharibəsinə sürükləməkdədirlər. Tövratdan görünür ki, Allah-təala yəhudiləri cəzalandırmış və onları qiyamətə kimi bir yerdə yaşamağı qadağan etmiş və buna görə də başqa xalqların arasına yayılaraq yaşamalarını əmr etmişdir. Yəhudilər bu əmrə uyğun dünyaya yayılmış və buradan dünyada ilk olaraq diaspor yaşam forması meydana çıxmışdır. Yəhudilərin konsentrasiya olunduğu yerlərdə qettolar - qapalı yaşam məskənləri salınmışdır.
 
 
Dünyada üç əsas yəhudi diasporu meydana çıxmışdır. V-XI əsrlərdə Mesapatomiya və Cənubi Qafqaz diasporu - bavli, b.e.əvvəl 1492-ci illərdə Priney yarımadası diasporu - sefrdlar, X-XX əsrin ortalarınadək Mərkəzi Almaniya, Şərqi Avropa diasporu - askenazlar.
 

Demoqrafik statistikya görə, dünyada 14 milyon etnik yəhudi və yəhudilərə aid edilən insanların sayi birlikdə 100 milyona qədərdir.
 

Müasir dövrdə yəhudilər icma şəklində dünyada 110 ölkədə öz mövcudluqlarını davam etdirirlər. Yəhudi icmaları arasında ən böyük icma ABŞ-da 5 milyondan artıq, ən kiçiyi 87 min nəfərlə Braziliyadadır. İsraildə yəhudilərin sayı ABŞ-dakı yəhudi sayına bərabər və bəzi statistikalara görə, hətta ondan kiçikdir.
 

Buradan görünür ki, yəhudilərin onlara aid olduğunu iddia etdikləri topraqların onlara heç bir aidiyyatı yoxdur. Bu topraqların aborigen xalqları sonradan yenidən bu topraqlarda baş qadırmış və öz dövlətlərini yaratmışlar.
 

Yəhudilərin etnogenezi başqa xalqların etnogezindən fərqlənmişdir. Yəhudilər tayfa mərhələsində Misirə köçmüş və xalq mərhələsində olan Misir xalqı ilə qaynayıb-qarışmış və tayfa, qəbilə mərhələsindən keçmədən, xalq mərhələsinə sıçramışlar. Bunun səbəbi qəbilə quruluşu üçün zəruri olan topraq əlaqələrinin yəhudilərdə olmamasıdır. Yəhudlərin öz topraqları olmadığına görə, onlar Misirdə qəbilə quruluşu keçməmiş, onların ekolu üzərində özlərinin mədəniyyətini yaratmağı bacarmışlar.
 

Загрузка...
Загрузка...